Woensdag 18 juli 2012

De groep wordt kleiner… vandaag vertrekt Inge, onze huismasseur, huiswaarts en ook Aurely verlaat de gelederen.
De rest maakt zich klaar voor een nieuwe mtb-dag want het weer ziet er gelukkig heel wat beter uit vandaag.
Bea en Eva vertrekken met de wagen naar Willingen om daar het downhill-parcours te gaan platrijden. Het filmke dat Viv een dag eerder maakte, tijdens de afdaling van de andere groep, heeft zin gegeven! Hoe het is geweest….. ? Parcours niet gevonden! Joepie, weeral een excuus om nog eens terug te komen.
Viv, Ursi, Elke, Jade, Valérie en Gwen vertrekken richting parcours 21, wat een dag eerder werd afgebroken omwille van de hevige regen.
Jade is wat onzeker … onterecht, want met een beetje peptalk van de andere dames en met veel karakter rijdt ze toch elke helling op en af… en de hellingen kunnen tergend lang zijn hier!
Door de felle regen van de voorbije dagen en nachten ligt het parcours er op sommige plekken nogal drassig bij…. En de enkele boomwortels die we tegenkomen zijn voldoende glad om  Viv hard onderuit te krijgen. Na nog een paar km keren Viv en Jade huiswaarts om Viv’s pijnlijke knie te soigneren. Oei oei…  als Viv opgeeft, zal t echt wel serieus pijnlijk zijn.
Toen waren ze nog met 4….

Route 21 ligt nog steeds uitdagend te wachten en de zon schijnt ondertussen volop…. Eindelijk zomer! Het enthousiasme  om te biken wordt nog groter! De paden , de bloemen en de landschappen zien er extra mooi uit. Niks houdt de ladies nog tegen… alhoewel… een zonnig terraske in Olsberg kunnen ze toch niet links laten liggen.  Na de stop gaat het richting de Olsberg: een lange klim naar de top met prachtige vergezichten, en als beloning een lange snelle afdaling … fun!
Na 50km zijn we bijna rond, maar t’zonneke verleidt ons tot een extra ommetje: nog even een stevige klim vooraleer naar ons huisje terug te keren. Uiteindelijk hebben we 58km op de teller staan.

                
Viv heeft ondertussen wat werk gedelegeerd: dat klein fietske met die grote wielen  moet toch gepoetst worden hé?  De knie doet nog veel pijn en Viv besluit naar spoed te gaan, dankzij een lift van onze vriendelijke buurman. Gelukkig geen breuk en Viv kan met een stevig verband en wat pijnstillers terug naar huis. Hopelijk kan ze morgen terug de fiets op.
Maar…  met tranen in de ogen moet ze de rest de volgende morgen onder een stralend zonnetje zien vertrekken.