MTB  WINTERBERG

                                                  Drama in vier bedrijven        by Sylvie Fosselle

1.    Ouverture van de regen
Dop…dop…dop…dopdop…dop…dop…dopdop…dopdop…dop…dopdop…dop…dopdopdop…dopdopdop…dopdopdopdopdop
dopdopdop-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe- dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-dop-pe-drrrrrrrrrrrrrrrr!!!

2.    De ochtend
15 blinkende tweewielers briesen in de kille ochtend van Winterberg.  Met hun wielen schuren ze over de natte grond, hun sturen bewegen onrustig van links naar rechts alsof er onheil in de lucht hangt.
Winterberg, skioord in de winter, MTB-paradijs in de zomer, ligt er maar sip bij.  De wekenlange regen heeft de laatste stoere MTB-ers met een hoop modder aan hun broek weggestuurd om de komende maanden niet meer terug te komen.
15 MTB-ladies rijden bergop tussen dennen en sparren die in rijtjes naast elkaar onverstoorbaar Duits wezen te zijn.   Sommige ladiekes tetteren de hele klim door, andere doen zwijgzaam hun ding, nog anderen hijgen en zuchten, hun spieren kraken, hun wielen draaien, de kuiten gespannen, de dijen doen pijn.  Kopjes knikken, zweet druppels rollen over het lichaam… Het is lastig, je komt jezelf tegen en kan niet stoppen met denken “hoelang nog,  hoe steil nog? Hoeveel regen nog? Hoever is het nog?  Wat doe ik hier eigenlijk? Is het thuis beter weer?  Kan ik hier naar ‘t toilet?  Moet ik mijn regenjasje nu al aandoen?  Ben ik hier nog graag?”   Maar na een poosje lossen de vragen op en rest er enkel nog het ritmische getrap “links-rechts-links..rechts..” en dan is er het magische moment van endorfines die vrijkomen in het hoofd en daarmee gepaard gaande de roze en blauwe konijntjes en hertjes die met je meehuppelen op je trip naar boven….”Hop-hop-hop-hop-…”
MTB is een sport die zoals de naam al aangeeft in de bergen wordt beoefend.  Hierdoor gaat de beoefenaar nu eens bergop, dan weer bergaf.  Verschillende spiergroepen van de beoefenaar worden hierdoor aangesproken en bijgevolg danig versterkt mits voldoende herhaling.  Over het algemeen wordt de MTB-er blootgesteld aan de verschillende weersomstandigheden die variëren van ijskoud-kil-nat tot warm en schroeiend heet.  De reactie van de beoefenaar hierop varieert van ziek worden tot meer weerstand opbouwen.

3.    De middag
15 MTB-ladies rijden bergaf, recht op de trappers davert het hele lichaam mee, synchroon met de onstuimige tweewieler.  De voorvorken doen hun werk, maar de voorarmen moeten af en toe bijspringen.  De hoofden geconcentreerd, ogen gericht op het pad en haar hindernissen.  Sommige ladiekes blijven ook hier tetteren(hoewel niemand dit nog horen kan), anderen roepen “joehoew” of “wowo”.  Sommigen zeggen niets en denken “o-ow”.  De endorfines worden verdrongen door de adrenalines, je gaat naar beneden en alles begint te suizen, het bos snelt voorbij, struiken schuren je been, takken tikken je helm, PAAAAAAs op voor de gladde wortel!, PAAAAAs op voor de losliggende steen!, de plotse put!, de diepe plas!, de diepe beek!, de snelstromende rivier!, de woelige zee!  “STOP!!!!!!!”-
“Verkeerde kant!”- “Terug!”- Dat heb je als je iemand volgt met GPS maar die eigenlijk niet kunnen lezen…

4.    De avond
En voor wie het niet kan geloven MTB is ook een groepssport.  Je volgt elkaar, je stopt voor elkaar, je helpt elkaar recht, je repareert elkaars platte banden, je zingt samen liedjes, je babbelt met elkaar, je gaat samen plassen, je doet samen een regenjasje aan (ook al is het echt niet nodig), je komt samen toe, je geniet samen van een heerlijke aperitief.
De perfecte groep is die waar elk lid naast de gezamenlijke aangelegenheden ook nog zijn eigen ‘ik’ met trots mag beleven en dat was zeker het geval met de MTB-ladiekes in Winterberg.  15 zo diverse ladiekes zorgden voor heel wat dynamiek en een hoge belevingswaarde van de reis.
15 MTB-ladiekes liggen in de zetel, uitgeteld en voldaan bij een knetterend haardvuur (in juli!!).  Ze vertellen stoere MTB verhalen die naarmate de avond en de alcohol vorderen, zo aanzwellen tot niemand ze nog gelooft en iedereen gaat slapen.  Om te MTB-en heb je eigenlijk geen fiets nodig, als je erover praat ben je al goed op weg.