Zondag 16 maart 2014: D-DAY voor 16 MTBladies.
                   Vertrek naar het prachtige eiland Mallorca!                                 

Wat gaat de week ons brengen? Hoe zal de week verlopen met 16 ladies waarvan sommigen elkaar wel kennen maar anderen totaal nieuw zijn  en toch de uitdaging aangaan om met een groep dames een weekje te gaan trainen?
16 dames, 1 week lang, onder hetzelfde dak, als dat maar goed afloopt.

Hotel El Cid

     

Ik had op voorhand een zwaar programma opgesteld en in mijn achterhoofd zat ik wel al met anderen ideeën te spelen. Dit programma zal te zwaar zijn, dit programma is niet voor iedereen weggelegd, hoe zou  het weer zijn tijdens die trainingsweek, hoe gaan we 2 bergetappes na elkaar verteren, ……
7 dagen op 7, 3 zware bergetappes, 2 Spaanse vlakke ritten en 1 overgangsrit. Een beetje te veel van het goeie, dacht ik  bij mezelf. Let’s go and see !!!!


Zondag 16 maart om 04:00 u ’s morgens liep de wekker af. Veel te vroeg maar voor z’n weekje heb ik heel veel over. Afspraak aan de bali van Thomas Cook in de luchthaven van Zaventem.
Toen we arriveerden ston
den er al enkele ladies met de glimlach en toch wat onzeker op ons te wachten.
Dan maar inchecken en hopen dat onze bagage niet te veel zou wegen want dit was toch een bekommernis voor veel ladies. Geen probleem, iedereen vlotjes geslaagd.
Om 06:30 u gingen we aan
boord zodat de vlieger om 07:00 u al in de lucht hing.

Eenmaal aangekomen in de luchthaven van Palma de Mallorca, met de zon in de ogen, gingen we op zoek naar onze shuttledienst die ik op  voorhand gereserveerd had. Een grote bus stond voor ons klaar en na een kwartiertje arriveerden we aan het hotel El Cid.
Iedereen kreeg direc
t de kamer zodat we wat later de gereserveerde fietsen konden afhalen.
Onze eerste dag verliep al volgens plan; aankomen,  alles uitpakken op de kamer, fietsen afhalen, snackske eten en in de NM onze eerste kennismakingsrit met de gehuurde fiets richting Sa Rapita. Onderweg en tijdens de pauze werden zadels bijgesteld, hoger lager hoger lager naar voor naar achter. Ik had de indruk na de eerste rit dat iedereen al heel enthousiast was over de streek en veel zin had in wat komen zal. De eerste dag ging iedereen vroeg in bed aangezien het toch een korte nacht geweest was en iedereen uitgerust aan het ontbijt wou staan.

 

2de dag: met de zon al direct op het terras keek iedereen uit naar de rit voor vandaag: de eerste “echte beklimming” stond op het programma, nl de beklimming van de Cura. Iedereen supergemotiveerd en het was soms afzien maar altijd bleven ze lachen. Was  het lachen met eigen “miserie”???
Aangekomen aan de voet van de Cura, kreeg iedereen carte blanche om op eigen tempo naar boven de rijden, te klimmen of te zwoegen of hoe je het noemt. Boven was het uitzicht schitterend, de zon van de partij, weinig wind, dus geen reden om direct naar beneden te vliegen. Er werden wat kiekjes gemaakt en we besloten dan om rustig de afdaling in te zetten zodat we op het terrasje onze picknique konden verorberen.
Weer een zeer geslaagde dag achter de rug. De ambiance zat zeer goed in de groep, iedereen werd aanvaard en er werd  onderweg ook veel foto’s genomen en gelachen.

 

3de dag: opnieuw met de zon op het terras een nieuwe dag aanvangen. Vandaag had ik een mooie overgangsrit gepland, richting Sa Pobla. De rit stuurde ons langs kleine binnenbaantjes.  We namen onze picknique op een gezellig marktpleintje en ons Els had iets in peto: ze kocht een grote kist lekkere aardbeien dat door de ganse groep geapprecieerd werd. Deze rit werd als voorlopig mooiste rit aangeschreven.
En ’s avonds tijdens het avondmaal werd de rit voor de dag nadien uit de doeken gedaan. Deze avond konden de ladies de eerste bergrit op kaart bekijken.  Ze hadden door dat ze een keuze moesten maken: ofwel fietsen ofwel de bloemetjes buiten zetten maar iedereen kwam om de fietsen en het eiland te verkennen. Dus iedereen goed op tijd in bedje zodat ze fris aan de start stonden voor wat komen zou.

 

4de dag: de 1ste bergetappe brengt ons naar Antratx en Col des PI om op het einde nog de Col de Sa Creu te beklimmen. De ladies gaven hun ogen de kost want dit was het mooiste wat ze tot  op heden gezien hadden. Deze beelden staan op ons oogvlies gebrand. Het was een zware rit maar niemand heeft spijt van wat ze gezien en gedaan hebben. Het was de max en een heeeel mooie afsluiter voor Joke die ons wegens een familieoverlijden de dag nadien moest verlaten. Ik was zo blij dat ik  haar nog kon laten meegenieten van deze mooie dag.
Over deze rit werd er lang nagepraat maar niet te lang want morgen stond er opnieuw een 2de bergetappe op het programma.

 

5de dag: Iedereen wou de bekende en prachtige Puig Major beklimmen zodat enkele ladies verkozen om vandaag een Spaans vlakke rit te rijden om zo fit te zijn om morgen DE KONINGINNERIT mee te rijden. Dus vandaag voor de 1ste keer de groep gesplitst: de die-hards  nam ik mee voor de 2de bergetappe naar Valldemosa en Deia, naar Port de Soller en dan via de Soller huiswaarts te keren. De andere ladies reden nog eens naar het mooie Sa Rapita.
Iedereen weer heel tevreden gearriveerd en er werd nog veel nagepraat over de prachtige bergritten, de mooie landschappen, de mooie vergezichten.

 

6de dag: DE KONINGINNERIT naar de bekende Puig Major. We hadden terug geluk; de zon was weer van de partij en iedereen maakte zich klaar om de uitdaging aan te gaan. We vertrokken vandaag iets vroeger om toch nog vóór den donker binnen te komen J
Eerst ging het over de Soller langs de mooie kant, aan de voet van de Puig Major namen we nog een kleine stop voor onze maagden nog wat extra te geven en dan op eigen tempo vertrokken we om de beklimming van 14 km proberen te overleven. Wat een mooi landschap, wat een stilte onderweg, wat een mooie col en zo kwam uiteindelijk iedereen op eigen ritme en met de glimlach aan de tunnel. Ons geluk kon niet op, iedereen had zonder afstappen de beklimming overleefd. Eenmaal door de tunnel kregen we het mooiste te zien; de WAW’s, SCHÖNEs en PRACHTIG werden herhaald, onze ogen kregen de volle lading en wisten niet waar eerst te kijken. Dit was immens om zoiets met z’n stralend zonnetje te kunnen meemaken.
Aangekomen aan de chalet met terrasje nam ik de geïnteresseerden mee om de prachtige SA CALOBRA te laten zien maar dan moesten ze nog eens 3 km klimmen over de Col dels Reis.  Dit 3 km klimwerk was de moeite waard, het uitzicht over de Sa Calobra was indrukwekkend. Zoiets moet je gezien hebben! Na het nemen van enkele kiekjes dan terug naar de chalet waar onze andere ladies in het zonnetjes zaten te bruinen. We aten onze picknique vooraleer de prachtige Col de Battailli af te dalen en verder richting hotel te rijden.
Het was een lange dag, 7 u op de fiets maar iedereen was het over eens : DE KONINGINNERIT was de mooiste van deze week. Ook over deze rit werd lang nagepraat.

 

7de dag en laatste: aangezien de meeste ladies een bezoekje wilden brengen aan Palma stad werd er beslist om vandaag toch geen col meer te beklimmen maar over te gaan op een Spaans vlakke rit. Ik bracht onze ladies naar Felanitx en via Campos terug naar Can Pastilla. De weergoden waren vandaag minder goed gezien, bewolkt en het laatste half uurtje wat regen. In de NM trokken  sommigen richting Palma, anderen maakten dijkwandeling in Playa de Palma of gingen daar winkelen.

Hier zijn we het allen over eens:  DIT WAS EEN SUPERWEEK met een SUPERBENDE, ENTHOUSIAST en altijd GOEDGEZIND. Een groep dames, ongeacht de leeftijd, afkomst, opleiding,  iedereen hoorde erbij en er werd plezier gemaakt, gelachen, gespot. Wat kan het leven toch mooi zijn!!!