14/12/2013 MTB Ladiesdag Middelkerke aantekeningen van Sylvie

Voer het tempo op tot voor de eerste steen
Houd dan je benen stilJe gaat vanzelf de helling op
Je mindert vaart op het hoogste punt
Laat de wind je nog even duwen
En geef dan een zachte trap bij
Zodat je net niet stilvalt
Buig voorover
De afdaling gaat vanzelf
Houdt je stuur recht
Hoofd omhoog
Laat je niet afleiden door blaffende honden, glibberig mos, spelende kinderen, plotse putten, zandkastelen of wat dan ook!
Voel de spanning en houd controle
Je komt weer op het veilig strand met knarsende schelpjes.
Mooi zo! Deze golfbreker heb je goed doorstaan.

Golfbrekers nemen en crossen in de duinen.  De fantastische veelzijdigheid van het MTB-en kwam hier weer aan bod: een beetje durf, een beetje spanning, wat behendigheid, controle, een flinke portie kracht, vertrouwen, schone (zowel esthetisch als hygiënisch) omgeving, contact met de benen en de lokale puntige planten en vooral veel veeeel plezier!
Golfbreker op, golfbreker af.. strand, golfbreker op, golfbreker af… strand.
Net als de golven komen en gaan, komen en gaan,
Net als eb en vloed, eb en vloed.
Alles wordt hier bepaald door het ritme van de zee.
Ook de mensen van de zee,
Gastvrij en super organisé
ik zie ze op een duin, in een dal
verdwijnen tussen ’t helmgras
toch hoor ik ze iets zè-hen, zè-hen
-dit is heen be-le-dè-hing-
Het is de wind die waait door hun woorden
De zee die eraan blijft kleven
Zodat ze altijd zout zullen smaken
Het zand tussen de letters doet kraken
Als punten en komma’s
Als bompa’s en bomma’s
die niet verder geraken
dan de wandeling die ze maken
(Elke dag opnieuw
Tot ze moe zijn
En gaan liggen
Ergens op een bed.
Van schelpjes en wieren,
gepelde weekdieren.)
een weekje Tenerife beïnvloedt de gedachten
Die mensen daar keren elke dag terug naar hun mooie zee (het gaat nu niet meer specifiek over de bomma’s en bompa’s)
ik staar ernaar maar ik mag nie mee,
ik keer maar eens terug naar mijn eigen koté.