14/12/2013 MTB Ladiesdag Middelkerke by Monique Van Oeckel

Een zonnige zaterdag halfweg december...
Vroeg uit de veren en dat kost mij altijd veel moeite, maar deze keer heb ik er veel zin in. Voor dag en dauw de fietsen geladen en richting 't zeetje gereden om aldaar een hele groep enthousiaste mountainbike-ladies te treffen. Caroline heeft alles mooi voorbereid en we vernemen dat we een paar aardige jongens-choufkes als gids meekrijgen. Eerst uiteraard nog de groepsfoto en dan opsplitsing in twee teams. Zij die al eens graag flink doorrijden trekken er op uit met den Davy. De anderen, de fun- of kermisklasse, volgen gezwind supergids Peter. Met twaalf ladies vormen we in deze tweede groep een volwaardig team. Al snel duiken we de duinen in, waar we ons hartje kunnen ophalen in aardig bochtenwerk, op en af langs singletracks en af en toe een vlot stukje fietspad. Peter brengt ons veilig en wel naar de steiger voor de overzet, maar helaas... geen boten vandaag. Dan maar ommetje gemaakt, maar niet getreurd, want al vlug worden we getuige van een schattig zeehondje dat ons mooi zit op te wachten langs het water... na even halt te houden bij het diertje, rijden we nog een eindje afwisselend verharde en niet verharde paadjes tot we tenslotte de eerste groep aantreffen op onze lunchafspraak.
Verwondering alom als blijkt dat het funteam reeds een 4-tal kilometers meer op de teller heeft dan de snelle dames... We deden er dan ook wel een beetje langer over. Er wordt gezellig bijgebabbeld en we laten ons de lunch smaken..
Na een aantal tactvolle opmerkingen van Sylvie over mijn frietjeskeuze en wat dit tijdens het fietsen na de maaltijd allemaal kan te weeg brengen, besluit ik al snel mijn portie met de tafel te delen om de schade nog enigszins te beperken. Voldaan springen we terug op onze fietsen en elke groep volgt terug zijn eigen parcours. De funploeg opteert om er nog een strandrit aan toe te voegen. Als je helemaal van de Kempen komt afgezakt wil je tenslotte de zee gezien hebben. Vooraleer we de zee bereiken hebben we nog een extraatje op ons traject, namelijk terug zeehondjes en deze keer wel twee van die schattige diertjes. Onze gids heeft het allemaal mooi voor mekaar.

  

Na een laatste duinenritje krijgen we nog wat deskundige uitleg over hoe je een pier oversteekt en dan gaan we er volop voor. Dit is gewoon de max, met de haren in de wind en vooral de wind in de rug over dat zachte zand racen met de krakende schelpjes onder de banden in een stralend namiddagzonnetje... Echt meer moet dat voor mij niet zijn!!!!

veel groetjes,
Monique